Vertaling in de Nederlandse taal
Translated by Rudy van Duijnhoven
Andre, mijn man, en ik besloten afgelopen week dat het tijd geworden was voor mij om een snoek te vangen (eindelijk eens die angst overwinnen, enzovoorts). Om die reden gingen we zondagmorgen op pad om op snoek te gaan vissen op enkele wateren hier in de omgeving. Toen we ons huis verlieten, vroeg Andre of ik mijn visvergunning bij me had... Ik antwoordde ontkennend... Hij zei dat we ons geen zorgen hoefden te maken omdat het vandaag zondag was en nog behoorlijk vroeg... Dit waren uiteraard enkele beroemde laatste woorden. We waren nog maar net in een weiland begonnen met vissen op een water dat langs de weg ligt, toen er met hoge snelheid een auto aan kwam rijden. Een politieauto. Ik zag de auto komen vanuit mijn ooghoeken, draaide me richting Andre en zei: "Ok, nu zitten we in de problemen." De auto remde met gierende banden, een jonge agent stapte uit en kwam rennend in onze richting, hij deed het voorkomen alsof wij een ontsnappingspoging zouden wagen in de tegenovergestelde richting. Andre moest hem vertellen om het wat rustiger aan te doen, want wij stonden al tot onze enkels in de modder. We liepen naar hem toe, stelden ons voor en de agent vroeg naar onze papieren. Andre haalde de zijne te voorschijn en in het korte tijdsbestek dat het de agent kostte om de vergunningen van Andre te controleren, herinnerde ik me dat ik de vergunningen in mijn vistas gestopt had... Gelukkig, net op tijd... We praten nog wat met de agenten en ze vertrokken weer, ik ben er zeker van dat ze een beetje teleurgesteld waren dat bij ons de vergunningen op orde bleken te zijn. We visten hier enkele uren, maar zonder resultaat en besloten daarom huiswaarts te keren.
Gisteren namen we het besluit om nog eens terug te gaan naar de Bosdijk. We parkeerden de auto en besloten eerst een kijkje bij het water te nemen. Langs de kant van het water lag een snoek van een centimeter of 60 met de kop naar beneden. Ik liep terug naar de auto om een landingsnet te halen... De vis was schijnbaar dood en ik had nog nooit een snoek van dichtbij gezien, reden voor mij om te besluiten dat het net zo goed een dode snoek mocht zijn. Nadat de vis in het landingsnet gebracht was ontdekten we dat de snoek nog leefde, hoewel nog maar net. Een van de kieuwdeksels bewoog nog een beetje en een van de ogen was al troebel geworden. Het zijn werkelijk fascinerende vissen wanneer je ze van dichtbij bekijkt. Er was geen reden aanwijsbaar waarom deze vis zou moeten sterven, ze had geen zichtbare verwondingen, reden voor ons om haar weer snel terug in het water te plaatsen om zo meer stress te voorkomen. In de vier uur dat we in het gebied visten, bleef de snoek onbeweeglijk liggen op de plaats waar we haar losgelaten hadden. Ik denk dat deze ervaring me inderdaad geholpen heeft om over de angst voor het vastpakken van een snoek heen te komen... Genoeg reden voor mij om door te gaan met mijn poging om er ook zelf eentje te haken en te landen.
Deze morgen vond Andre een aantal interessante filmpjes op Youtube.com. Een serie filmpjes gemaakt door een Nederlandse duiker over het gedrag van snoek onder water... Magnifiek. |